Please reload

Recente berichten

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Uitgelichte berichten

Point-of-no-return!

June 5, 2017

Dit is een onderwerp waar ik al lange tijd aandacht aan wil schenken en wat me aan mijn hart gaat. Wij leven over het algemeen een stuk langer dan onze (huis)dieren. Dat betekent dat we allemaal vroeg of laat dat moment gaan meemaken dat onze trouwste vriend oud wordt, of ziek wordt en dat het einde nadert. Althans, dat is het meeste natuurlijke en vanzelfsprekende verloop. Ziekte of blessure kan ook al jong ontstaan, chronisch worden, progressief zijn, zodat een einde soms veel te vroeg lijkt te komen. Tijd om eens stil te staan bij wat wij osteopaten het ‘point-of-no-return’ noemen; het lichaam is niet meer in staat te herstellen.  

 

Hoe oud kan een paard worden? Vroeg iemand mij laatst. Zo’n 30 jaar moeten ze wel kunnen halen. Een hond gemiddeld 13 jaar en een kat misschien nog net iets ouder? De levensverwachting is in ieder geval vele malen korter dan die van ons.

Als osteopaat kom ik geregeld bij klanten waarvan het dier al ouder is en kunnen we ervoor zorgen dat het lichaam nog wat gemobiliseerd wordt, de spijsvertering nog gezond blijft. Helaas zijn er ook momenten dat we merken dat er geen verbetering meer in de situatie lijkt te komen, ondanks allerlei vormen van veterinaire zorg. Dat moment waarop de eigenaar beseft dat dit het is, is altijd erg moeilijk. Natuurlijk willen we allemaal het maximaal haalbare uit onze behandeling halen maar soms is daar toch echt het ‘point-of-no-return’.

 

Maar wat houdt dat nu precies in? Het lichaam verouderd en alle structuren raken op! Alsof er een maximaal aantal gebruiksuren van toepassing is op de verschillende onderdelen van het lichaam. Je kunt dan soms ouderdomsverschijnselen symptomatologisch behandelen om het welzijn van het dier te verbeteren, maar slijt is onvermijdelijk. Dit natuurlijke verloop is vaak verdrietig maar de eigenaren zullen in alle vrede een besluit kunnen nemen en terug kunnen kijken of fijne jaren samen.

 

De crux zit naar mijn ervaring ergens anders. De jonge dieren, gezond ogende dieren, die een dusdanige blessure oplopen of ziekte hebben, wat een blijvende belemmering gaat vormen in hun dagelijks bestaan. De hond die met moeite nog kan opstaan en lopen, het paard dat niet meer bereden kan worden en met pijn in de wei staat, beperkingen die een gezond dier in het wild zijn leven zouden kosten. Wanneer besluit je dan als eigenaar dat het genoeg is? Ze zijn nog vrolijk, proberen zich te redden, met wat medicatie en een onderhoudsbehandeling krabbelt het dier weer op. Maar in wezen veranderd zijn gezondheidstoestand niet, en wordt zelfs langzaam slechter.

De ‘struggle’ die ik bij veel diereneigenaren zie is dat ze willen weten of hun dier pijn heeft. En zo ja, hoeveel en hoe vaak en wanneer wel of niet?! Antwoorden die we eigenlijk niet objectief kunnen geven, een dierenarts vaak ook niet. Ze willen weten of er nog behandelmethodes zijn die het probleem kunnen elimineren, een soort ‘magische pil’ of ‘wonder-dokter’! In dit soort situaties kan ik twee soorten eigenaren onderscheiden:

 

  1. Eigenaren die voor het dagelijks welzijn van hun dier kiezen en reëel zijn in de prognose en hun eigen gevoelens op een tweede plaats zetten.   

  2. Eigenaren die hun dier emotioneel (nog) niet kunnen loslaten, blijven ‘shoppen’ bij verschillende professionals en blijven zoeken naar een ‘antwoord’ of 'oplossing' die er eigenlijk niet is!

 

Beide typen hebben alles voor hun dier over, zijn net zo betrokken. Echter, bij het tweede type eigenaar staat in het gevoel van de eigenaar helaas toch boven het welzijn van het dier. Het dier betekent iets voor de eigenaar wat, in mijn ogen, met ego te maken heeft. Het dier is er voor de eigenaar, voor zijn of haar invulling en geluk. Valt het dier weg, dan ontstaat er een gat in het leven van de eigenaar waar hij/zij maar moeilijk mee om kan gaan.

 

Bij de eerste type eigenaar ontstaat ook een enorm gat en verliesgevoel, echter het idee dat het dier onnodig lijdt in het dagelijks bestaan, is ondragelijker dan het eigen gemis van een trouwe vriend. Daar staat het dier boven het eigen ego. En kan de eigenaar een keuze in belang van het dier maken, dat vind ik zo enorm knap! Als professional sta ik dan ook altijd achter het besluit van een eigenaar om een dier in alle rust in te laten slapen, of ervoor te kiezen een andere vorm van bestaan (uit de sport/het werk halen) te gunnen.

 

Voor iedereen komt een soortgelijk moment waarbij je voor deze moeilijke keuze komt te staan om een beslissing te nemen zonder ‘erover’ te kunnen praten met het dier zelf. ‘Hij kijkt nog zo vrolijk en is nog goedgehumeurd. Is dit wel een juist moment?’ Let wel, dieren hebben van nature een overlevingsmechanisme dat hun in staat stelt zich tot het laatst mogelijke moment ‘goed’ voor te doen. Kwetsbaarheid tonen betekent immers in de nature ten prooi vallen aan de sterkere. Het dus goed gemutst zijn van uw dier is helaas geen goede graadmeter. Wanneer een dier echt niet meer kan en op is, zal hij pas zichtbaar een ander gedrag gaan vertonen. Maar zijn we dan al niet te laat met het verlossen uit het lijden?

 

Inmiddels zijn al meerdere klantdieren op mijn pad gekomen waar het ‘point-of-no-return’ bereikt was en zij geen waardig leven meer konden leven. Moeten we dan niet oprecht blij zijn dat het recht op euthanasie er is? Dat we in alle rust en op een mooi moment afscheid kunnen nemen en met een vredig gevoel kunnen terugdenken aan de goede tijd die we samen gehad hebben? Soms is euthanasie namelijk een mooie oplossing, een pijnloze verlossing. En ga er maar van uit dat uw professional er alles aan heeft gedaan en wij weten dat u dat ook heeft gedaan!

 

Leer loslaten; voor het welzijn van uw trouwe dier!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square
© 2018NB

International College for

Research on Equine Osteopathy

De Dierenosteopaat KVK 50713493